MOUNATHIL PEYTHA ORMMAKAL | മൗനത്തിൽ പെയ്ത ഓർമ്മകൾ

ജീവിതം പിന്നിട്ട വഴികളിൽ ചില കാൽപ്പാടുകൾ മാഞ്ഞുപോകും, ചിലത് കാലത്തിനൊപ്പം കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞുവരും. പറയാതെപോയ വാക്കുകളും തിരികെവരാത്ത മനുഷ്യരും പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴയുടെ ഗന്ധവും ബാല്യത്തിന്റെ മായാത്ത കാഴ്‌ചകളും മനസ്സിൻ്റെ ആഴങ്ങളിൽ എവിടെയോ ഓർമ്മകളായി കാത്തിരിക്കും.

ഈ കവിതകളിൽ ജീവിതത്തിൻ്റെ വെയിലും നിഴലും, സ്നേഹത്തിൻ്റെ ചൂടും വിരഹത്തിൻ്റെ തണുപ്പും, ഏകാന്തതയുടെ മൗനവും പ്രതീക്ഷയുടെ വെളിച്ചവും ഒരേ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നെന്നപോലെ പതിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. മണ്ണിനോടും മനുഷ്യനോടും പ്രകൃതിയോടും കാലത്തോടും കവി നടത്തുന്ന ഈ സംഭാഷണങ്ങളിൽ നമ്മുടേതായ ചില മുഖങ്ങളും നമ്മുടേതായ ചില ഓർമ്മകളും പെട്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞുവരാം.

കാരണം ചില കവിതകൾ വായിച്ചുതീർക്കാനുള്ളതല്ല, സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കാനുള്ളതാണ്. ആ തിരിഞ്ഞുനോട്ടത്തിന്റെ മൃദുവായൊരു മഴയാണ് നൗനത്തിൽ പെയ്‌ത ഓർമ്മകൾ.